Aswoensdag

woensdag, 13 februari 2013

In de afgelopen dagen is, met carnaval, de spot gedreven met alles en iedereen. Door te lachen nemen we afstand van de ernst van het leven van alledag en zien we er de relativiteit van in. Toch is er in de afgelopen dagen één geweest die, meer dan welke carnavalsvierder ook, de spot heeft gedreven met alle menselijke ijdelheid en ambities.

Méér nog dan alle carnavalsvierders die grappen hebben gemaakt over Kerk en paus, heeft de paus zelf een teken gesteld van de relativiteit van zowel aards als geestelijk gezag. In alle bescheidenheid en stilte heeft de paus zelf de hoogste vorm van relativering volbracht, door vrijwillig afstand te nemen van wat bij de grootste groep gelovigen ter wereld geldt als de hoogste religieuze autoriteit.

Sommige carnavalsvierders beklaagden zich erover dat de paus een ongelukkig tijdstip heeft uitgekozen om zijn aftreden aan te kondigen: temidden van alle carnavalsgewoel en -feesten. Maar eigenlijk is dat niet waar. De paus heeft in daden omgezet wat carnaval betekent: de betrekkelijkheid tonen van alle gevestigde autoriteit. Dat is trouwens ook een wezenlijk aspect van de veertigdagentijd, die met Aswoensdag begint. Ook in deze boetetijd worden we opgeroepen om, door gebed, onthouding en goede werken, de betrekkelijkheid te beleven van aardse goederen en ons te richten op datgene waar het écht om gaat in het leven: het geluk dat God ons wil schenken.

AskruisjeDe as, die we vandaag ontvangen, is daar een teken van: het is een beeld van de vergankelijkheid van het aardse leven (‘mens, gedenk dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren’, zegt de priester). Tegelijk symboliseert de as ook de nieuwe schepping, die God ons aanreikt in Jezus (‘bekeert u, en gelooft in het evangelie’, luidt de alternatieve formule).

De as is een beeld van sterfelijkheid, maar ook van de materie waaruit God ons zal herscheppen tot het eeuwige leven. Aswoensdag heeft zo een dubbele betekenis: het afkeren van het vergankelijke en de ommekeer naar het nieuwe leven dat God ons schenkt in Christus. De veertigdagentijd is een periode van genade om te komen tot de innerlijke vrijheid, waartoe God ons geschapen en herschapen heeft.

Vastentijd is geen periode van rigiditeit en krampachtige boete-oefeningen. De veertigdagentijd is een periode om innerlijke vrijheid en onthechting te beoefenen. Daarbij mogen we een voorbeeld nemen aan de man die dezer dagen een sublieme vorm van afstand-nemen heeft betoond. Nemen we aan het begin van deze veertigdagentijd een voorbeeld aan de paus, die de menselijke hartstochten en ambities te kijk heeft gezet, niet met luidruchtigheid van de carnavalslach, maar in alle eenvoud: met die nederige glimlach van hem, die zo typisch was en die we zullen missen.

Na alle carnavalsgekte zij die bescheiden glimlach van paus Benedictus XVI ons een richtsnoer in de komende veertigdagentijd, om zelf ook te komen tot de innerlijke vrijheid, die de paus ons dezer dagen voorleeft.



Videogetuigenissen

Getuigenis van paus Franciscus
Getuigenissen van paus Franciscus
en vele anderen

Rondgang

Neem een kijkje in het Sint-Janscentrum
Neem een kijkje in het Sint-Janscentrum

Relikwie paus
Johannes Paulus II

Relikwie van paus Johannes Paulus II
Het Sint-Janscentrum mag zich
verblijden in een bijzondere band
met paus Johannes Paulus II.

Academische samenwerking

Pauselijke Universiteit Johannes Paulus II
Het Sint-Janscentrum is een academische samenwerking aangegaan met de Pauselijke Universiteit Johannes Paulus II te Krakau.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook