Brief van de paus aan seminaristen

maandag, 25 oktober 2010

De brief die paus Benedictus XVI op 18 oktober 2010 schreef aan de seminaristen begint met een persoonlijke herinnering. Een opmerkelijke brief, want pausen schrijven niet zo vaak aan seminaristen, en een mooie brief ook, waarin de paus persoonlijke herinneringen ophaalt, en tegelijkertijd een boodschap geeft voor de huidige tijd.

Het seminarie als huis van vorming

Paus Benedictus XVI‘Toen ik in december 1944 gemobiliseerd werd voor militaire dienst, vroeg de overste van onze eenheid naar welk toekomstige beroep ons verlangen uitging. Ik antwoordde dat ik priester wilde worden. De luitenant reageerde daarop met de woorden: “Zoek liever een andere bezigheid. In het nieuwe Duitsland zullen we geen priesters meer nodig hebben.” Ik was me echter bewust dat dit “nieuwe Duitsland” reeds ten einde was en dat, na de enorme verwoestingen die deze waanzin over het land had gebracht, priesters juist méér dan ooit nodig zouden zijn’.

Hoewel de situatie in de wereld momenteel helemaal anders is dan zestig jaar geleden, denken ook vandaag vele mensen dat het priesterschap geen toekomst meer heeft. ‘Het was een goede beslissing om tegen de tijdsgeest in naar het seminarie te gaan’ bemoedigt de paus de priesterstudenten, want mensen zullen altijd nood blijven hebben aan God – de God die zich aan ons geopenbaard heeft in Jezus Christus en die ons verzamelt in de universele Kerk, om met en door Hem de ware zin van het leven te ontdekken en de boodschap van oprechte en ware menselijkheid uit te dragen in de wereld. ‘Wanneer de mens geen oog meer heeft voor God, wordt het leven leeg’. De wereld heeft priesters nodig, vandaag, morgen, altijd, om ons de boodschap te verkondigen dat God ons kent en dat Hij ons nabij is, zelfs in de kleine en schijnbaar onbelangrijke facetten van ons leven: ‘Elk haar van uw hoofd is geteld’.

Het seminarie is de gemeenschap van leerlingen van Jezus die zich gezamenlijk in dienst van de Kerk willen stellen en toegroeien naar het priesterschap. Terugkijkend naar zijn eigen seminarietijd noemt de paus zeven belangrijke aandachtspunten in voor jonge mannen in hun opgang naar het priesterlijke dienstwerk.

  1. Vóór alles dient de priester een ‘man Gods’ te zijn (1 Tim 6,11). God is niet de grote onbekende, die na de oerknal van het toneel verdwenen is. God heeft een gezicht in Jezus Christus. Het belangrijkste in een priesterleven is dan ook een persoonlijke verbondenheid met Jezus Christus. De paus drukt de seminaristen op het hart te leren leven in een voordurende omgang met God. Dat is de betekenis van de aansporing: ‘Bidt zonder ophouden’: dat we trachten steeds de innerlijke band met God te bewaren. Vanuit onze band met God leren we aan onszelf te werken, in dankbaarheid en vreugde dat God ons nabij is en dat we zijn dienaars mogen zijn.
  2. Centraal in ons contact met God staat het sacrament van de eucharistie, waarin we Christus persoonlijk mogen ontmoeten. In de liturgie verzamelt zich de hele Kerk, met de gelovigen van alle eeuwen, tot één groot koor van gebed tot God. ‘Blijf je verdiepen in de liturgie en put inspiratie uit een steeds dieper inzicht in de ontwikkeling van de liturgie door het geloof en het gebed van de vele generaties van gelovigen’, aldus paus Benedictus XVI.
  3. Het sacrament van boete en verzoening leert ons in alle eerlijkheid naar onself te kijken, met de ogen van God. Het maakt ons tot nederige mensen. De paus roept de priesterstudenten op het sacrament van de biecht opnieuw te ontdekken en de weg te gaan van bekering en heiliging. Vanuit het besef van onze eigen zondigheid krijgen we ook meer begrip voor de zwakheden van andere mensen.
  4. Opmerkelijk is de oproep van de paus om aandacht te houden voor de uitingen van volkse vroomheid, ook al zijn die soms wat oppervlakkig en niet altijd stevig intellectueel onderbouwd. Toch is het verkeerd om de volksvroomheid te minachten: in die schat aan vrome tradities openbaart zich hoe het geloof wortel heeft geschoten in de harten van mensen.
  5. De priesteropleiding is in de eerste plaats een tijd van studie. Mogelijk lijken de colleges soms ver van de pastorale praktijk te staan; het is echter van groot belang om een diep inzicht te krijgen in het geheel van ons geloof. ‘Beste seminaristen, ik kan jullie alleen maar dringend aansporen: studeer ijverig! Bestudeert de verschillende disciplines van de filosofie en de theologie, verankerd in de levende traditie van de Kerk. Buit de jaren van studie uit! Je zult het je later niet berouwen.’
  6. De jaren op het seminarie dienen ook een periode van menselijke rijping te zijn. De priester moet trachten een integer mens te zijn, met een gezond evenwicht tussen hart en verstand, lichaam en ziel. Hierbij komt een bijzondere aandacht toe aan de integratie van de seksualiteit. Gelukkig kent ieder van ons priesters die op een rijpe en overtuigende wijze het celibaat beleven, en die zo tonen dat deze levensweg zinvol is en kan voeren tot menselijke rijpheid. Een goede, innerlijke onderscheiding gedurende de seminarieperiode is hiervoor van vitaal belang.
  7. Tenslotte merkt de paus op dat de huidige priesterstudenten vaak een heel diverse achtergrond hebben wat betreft hun vooropleiding, beroepservaring en vaak ook qua spiritualiteit. Het seminarie, aldus de paus, is een oefenschool van tolerantie en grootmoedigheid, waarin de priesterstudenten in de praktijk van het dagelijkse samenleven leren om elkaar te accepteren en te begrijpen.

Met deze brief heeft de paus alle priesterstudenten willen bemoedigen en aansporen om trouw te blijven aan hun roeping. De gemeenschap van het Sint-Janscentrum dankt paus Benedictus XVI oprecht voor deze zeer gewaardeerde blijk van attentie.

F. De Rycke
Rector Sint-Janscentrum



Videogetuigenissen

Getuigenis van paus Franciscus
Getuigenissen van paus Franciscus
en vele anderen

Rondgang

Neem een kijkje in het Sint-Janscentrum
Neem een kijkje in het Sint-Janscentrum

Relikwie paus
Johannes Paulus II

Relikwie van paus Johannes Paulus II
Het Sint-Janscentrum mag zich
verblijden in een bijzondere band
met paus Johannes Paulus II.

Academische samenwerking

Pauselijke Universiteit Johannes Paulus II
Het Sint-Janscentrum is een academische samenwerking aangegaan met de Pauselijke Universiteit Johannes Paulus II te Krakau.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook